(Nie)kulturalnie o popkulturze

Nie będę (chyba) pisał w tej notce wielkich elaboratów i postaram się napisać krótko i treściwie (zobaczymy jak to wyjdzie). Jeśli nie zapomnę, to wyłączę zarabianie pod tym tekstem, bo nie poświęciłem na jego napisanie dużo czasu. Notkę tą napisałem w dość ekspresowym tempie (około 2 godziny) i tak trochę na odwal się. Dlatego przepraszam za jakość tekstu.  Pierwszy raz o istnieniu tej książki dowiedziałem się mniej więcej rok temu na kanale YouTube pana Jana Pińskiego - *Jan Piński-Historia*. Choć nie jest mi po drodze z tą osobą i raczej nie jestem jej sympatykiem, to z ogromną chęcią obejrzałem vlog dotyczący sfałszowanego wizerunku osoby Józefa Piłsudskiego przez organy państwowe podczas trwania rządów sanacji w dwudziestoleciu międzywojennym. Wtedy właśnie pan Jan Piński polecił książkę pana Brunona Różyckiego "Mit Marszałka" i postanowiłem sobie przeczytać tę książkę. Nie pamiętam dokładnie, który to był vlog, ale na pewno przynajmniej opublikowany rok temu...

Źródło: https://www.znak.com.pl/ksiazka/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-kwasniewski-aleksander-kaczorowski-aleksander-247745 Za osobą prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego nigdy nie przepadałem i nigdy nie miałem po drodze z opcją polityczną, z której się wywodzi, choć czasami bywa, że zdarzy mi się popatrzeć "w lewo". Kampanię prezydencką z roku 1995 pamiętam jak przez mgłę. Pamiętam spot wyborczy Jacka Kuronia z rysunkowym biegiem maratońskim i jak przez mgłę debatę Lecha Wałęsy i Aleksandra Kwaśniewskiego i te docinki ze słowami "ani be, ani me", z wchodzeniem jak do obory i podawaniu ręki. Ale wtedy bym nie głosował na Kwaśniewskiego. W roku 2000 miałem już 17 lat i nie mógłbym głosować, ale też bym nie głosował na Aleksandra Kwaśniewskiego. Wtedy bym zagłosował chyba na Jana Olszewskiego z Ruchu Odbudowy Polski. Dopiero pierwszy raz w wyborach zagłosowałem w 2003 roku podczas referendum o przystąpieniu do Unii E...