(Nie)kulturalnie o popkulturze

W końcu korzystając z zaległego urlopu za poprzedni rok, wziąłem się za czytanie książek, bo ten przełom września i października 2025 był taki zimny. Jeszcze mnie w robocie trochę „przepiździło" i praktycznie cały urlop byłem przeziębiony i przeleżałem w łóżku, temperatura, ból gardła, lekkie zapalenie oskrzeli. W tym czasie trochę odkopałem kupkę wstydu i zacząłem czytać zaległe książki. Na pierwszy ogień poszła książka Stanisława Lema „Wśród umarłych", którą chciałem przeczytać od bardzo dawna. Tak się złożyło, że Wydawnictwo Literackie w tym roku postanowiło wznowić wydruk kontynuacji „Szpitala przemienienia". Ja książkę tą przeczytałem w jeden dzień i trochę, bo czytałem ją przez cały piątek 3 października 2025 z małymi przerwami i skończyłem ją czytać rano w sobotę 4 października 2025 roku. Gdybym był w 100% zdrowy, to pewnie bym ją łyknął za jednym zamachem. Nowa edycja powieści Stanisława Lema miała swoją premierę 25 czerwca 2025 roku dzięki Wydawnictw...

Przez długi czas bałem się podchodzić do do tej książki, ale w końcu nadszedł ten czas. „Solaris" jest najbardziej znaną powieścią Stanisława Lema, która uchodzi za jego najlepszą powieść i jedną z najlepszych powieści hard science-fiction w historii. Została ona przetłumaczona na ponad 40 języków. Tutaj nawet nie będę bawił się w dogłębne analizy i interpretacje tego utworu, bo to przerasta moje umiejętności intelektualne. Z tego co pamiętam, to w książce wywiadzie rzece napisanej wspólnie z panem Stanisławem Beresiem, Stanisław Lem mówił, że z interpretacją tej książki może każdy mieć problem, nawet najtęższe umysły. Uważam, że „Solaris" jest jedną z najpoważniejszych i chyba najbardziej dojrzałych powieści Stanisława Lema, które przeczytałem do tej pory. Pierwotnie „Solaris" było pisane od czerwca 1959 do czerwca 1960 roku podczas pobytu autora książki w Zakopanem. Książka ta ukazała się w roku 1961 dzięki Wydawnictwu Ministerstwa Obrony Narodowej. „Solari...

Drugą w kolejności powieścią Stanisława Lema, którą przeczytałem po nieco ponad rocznej przerwie, była powieść „Niezwyciężony", która uchodzi za jedną z najlepszych i za jedną za najbardziej znanych powieści Stanisława Lema tuż obok „Solaris". Książkę tą czytałem jakoś w czerwcu, ale tą pseudo recenzję piszę dopiero teraz. Ja o „Niezwyciężonym" słyszałem wcześniej, tym bardziej, że mniej więcej 2 lata temu wyszła gra komputerowa „The Invibcible" na podstawie tej powieści i która jest prequelem książki Stanisława Lema. W grę jeszcze nie grałem, ale postaram się jak najszybciej nadrobić. Tym bardziej, że teraz pojawiła się za darmo w PlayStation Plus, więc jest okazja, by w nią zagrać. Ja „Niezwyciężonego" kupiłem sobie w postaci e-booka ponad rok temu na Woblinku za kilkanaście złotych. Oczywiście jest to wydanie wydane (masło maślane) przez Wydawnictwo Cyfrant, ale zastanawiam się nad kupnem fizycznego wydania tej książki wydanego przez Wydawnictwo ...

Uwaga! W tekście będą znajdować się spoilery. Jeśli ktoś nie czytał jeszcze tej książki, proszony jest o nieczytanie tego tekstu. W końcu udało mi się przeczytać trzecią część cyklu „Szczury Wrocławia", a mianowicie „Szpital". Pierwotnie błędnie myślałem, że to będzie prequel całej serii, ale nie. Akcja „Szpitala" rozgrywa się równolegle do wydarzeń przedstawionych w pierwszym „Chaosie" i podejrzewam, że także równolegle do drugiej części „Kraty", ale się o tym przekonamy wkrótce. Trzeba powiedzieć, że akcja „Szpitala" aż tak się nie zazębia z akcją „Chaosu", więc można zacząć czytać akcję „Szpitala" oddzielnie, choć zalecałbym rozpoczęcie czytania tego cyklu od „Chaosu". Głównie akcja powieści rozgrywa się w Państwowym Szpitalu Klinicznym nr 2 Akademii Medycznej we Wrocławiu, w  Klinice Psychiatrii znajdującej się przy ulicy Kraszewskiego nr 25, nieopodal więzienia, w którym najprawdopodobniej równolegle będą się rozgrywać „Krat...

Uwaga! W tekście będą znajdować się spoilery! Więc jeśli nie czytaliście tych powieści, nie czytajcie tego tekstu! O „ Szczurach Wrocławia " pierwszy raz usłyszałem kilka lat temu, nie pamiętam dokładnie kiedy. Tytuł ten mnie zainteresował swoją oryginalnością, bo jeszcze chyba nikt wcześniej nie wpadł na pomysł na zrobienie apokalipsy zombie w głębokim PRL-u i to na pięć lat przed premierą filmu „Noc żywych trupów" George'a Romero. Temat apokalipsy zombie to był wyświechtany temat, który też powoli się przejadł nawet fanom i wymyślenie czegoś nowego w tej materii graniczyło z cudem. Takimi nowymi i oryginalnymi tworami z jakimi się spotkałem z zombie, to był film „28 dni później" z 2002 roku, gdzie pierwszy raz zobaczyłem biegające zombie, później był oczywiście remake „Świtu żywych trupów" z 2004 roku, który powtórzył pomysł z biegającymi zombie. Później był ten koreański serial (dop. red. „Kingdom"), ciągle mi tytuł wypada z głowy i n...