(Nie)kulturalnie o popkulturze

W listopadzie 2025 roku przeczytałem, a raczej przeglimałem, książkę pana Thomasa Manna zatytułowaną „Czarodziejska góra". O tej książce dowiedziałem się czytając między innymi książkę pana Stanisława Grzesiuka „Na marginesie życia" opowiadającą o jego leczeniu na gruźlicę w otwockim sanatorium. Także o tej książce przeczytałem chyba w wywiadzie-rzece „Tako rzecze Lem. Ze Stanisławem Lemem rozmawia Stanisław Bereś", gdzie pan Stanisław Lem chyba wymieniał tę powieść jako jedną z inspiracji do napisania „Szpitala przemienienia". Od tamtej pory chciałem przeczytać tę książkę, ale trochę się obawiałem, że nie podołam. Trochę zabierałem się do przeczytania tej książki jak sójka za morze. Postanowiłem sobie kupić najpierw wersję cyfrową na Woblinku czekając na dogodną promocję i to zrobiłem. Trochę się obawiałem tej książki, bo słyszałem opinie, że jest to wymagająca i ciężka lektura i niestety częściowo muszę się z tymi opiniami zgodzić. Nie jest to książka ...

Uwaga! Film jest drastyczny i brutalny. Nie zalecam go oglądać osobom młodszym i o słabszych nerwach! W sobotę 15 listopada 2025 roku wybrałem się do kina na najnowszy film Wojciecha Smarzowskiego „Dom dobry", chociaż rok temu na pierwszych teaserach był reklamowany jako „Dom dobry, sen zły". Jak pewnie wiecie, jestem miłośnikiem filmów Wojciecha Smarzowskiego i oglądałem wszystkie jego filmy, łącznie z „Małżowiną" z 1998 roku i „Kuracją" z roku 2000, które są traktowane jako spektakle Teatru Telewizji a nie jako pełnoprawne filmy pełnometrażowe. Praktycznie byłem na wszystkich filmach Wojciecha Smarzowskiego w kinie, oprócz pierwszego „Wesela" z roku 2004 i „Domu złego" z roku 2009 oraz na ostatnim „Weselu" z roku 2021, ale to z przyczyn... sanitarnych... można powiedzieć. Po co prostu bałem się pewnej choroby W kinie nie bywałem od końcówki lutego 2020 roku, kiedy obejrzałem trzecią część „Psów" Władysława Pasikowskiego (i najprawdo...

Całkowicie zapomniałem, że we wtorek 14 października ukazała się książka Michaela J. Foxa „Future Boy" na temat pracy nad jednym takim durnym filmem. Miałem tę książkę gdzieś z tyłu głowy, ale całkowicie mi wypadła z pamięci.  Kusi mnie żeby kupić tę książkę, ale w Polsce pewnie kupią ją tylko dwie osoby:  ‪BTTFPolska‬  i ja. 😉😆 Wysyłka ze Stanów Zjednoczonych może potrwać miesiąc (nie chcę wiedzieć ile wyjdzie cło) i na razie jest po angielsku, chociaż nie jest to zbyt wielka bariera. Powieść „Powrót do przyszłości" też najpierw przeczytałem po angielsku, a później dorwałem polski przekład. Może poczekam aż wyjdzie e-book, albo ktoś w Polsce zechce przetłumaczyć tę książkę jak poprzednie książki Michaela J. Foxa. McFly nie śpimy. 😉😆 A tak na poważnie, to musiała być dla niego katorga, praca nad serialem i filmem równocześnie. EDIT] Ebook jest już dostępny, choćby na stronie Ebook Reader com, więc sobie go kupiłem za około 17 euro, co na polsk...

„Powrót do przyszłości" kończy dziś 40 lat. Boże, ale ten czas leci. Kiedy zaczynam pisać ten tekst, mamy lipiec 2024 roku i za rok, bo 3 lipca 2025 roku przypadnie 40 rocznica premiery jednego z moich ulubionych filmów, a być może nawet ulubionego filmu, a mianowicie 40 lecie premiery „ Powrotu do przyszłości " Roberta Zemeckisa . Great Scott! Ale ten czas leci. Kiedy go publikuję, mamy październik 2025, rok czasu, trzy miesiące po rocznicy. Mam nadzieję, że w tekście nie będzie żadnej literówki (efekt pisania na telefonie), bo przeorałem go z tysiąc razy. Mam tylko nadzieję, że odtwórcy dwóch głównych ról do tego czasu będą żyć. Michael J Fox jest ciężko chory na nieuleczalną chorobę Parkinsona, a Christopher Lloyd ma już 85 lat, ale dobrze się trzyma. Tego samego dnia 34 rocznicę premiery obchodzić będzie inny z moich ulubionych filmów, a mianowicie „ Terminator 2: Dzień Sądu " Jamesa Camerona, ale to jest temat na inną notkę. Wydaje mi się, że pisałem not...